Hyman George Rickover (ur. 27 stycznia 1900 w Makowie Mazowieckim, zm. 8 lipca 1986 w Arlington w nadepnie Wirginia) – admirał marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych. Urodzony na terenie Polski inżynier zapoczątkowania żydowskiego, określany imieniem "ojca atomowej marynarki wojskowej". Początkowo, z ramiona marynarki jankeskiej asystował w programie "Manhattan", a następnie jako pryncypał Naval Reactors Branch, aż aż do roku 1983 przewodził programami rozwoju wszelkich jankeskich atomowych siłowni okrętowych. Był plus fallusem jankeskiej Komisji Energii Atomowej. Hyman Rickover był najospalej pozostającym w usłudze dbałej oficerem w bajek United States Navy, jednym samego z najniezwyklej spornych admirałów amerykańskiej flot.

Życiorys

Dzieciństwo i młody wiek

Hyman Rickover urodził się jak Chaim Rickover, przypuszczalnie 27 stycznia 1900 roku w Makowie Mazowieckim w Polsce, na obszarze ówczesnego anszlusu rosyjskiego. Późniejszy kartoteka szkolny dotyczący Rickovera wymienia wszak danę o porodzeniu w roku 1898. Jego rodzicami egzystowali Abraham oraz Rachel (z domem Unger) Rickover. Nazwisko "Rickover" wyprowadza się od momentu miejscowości Ryki. W szóstym roku istnienia, po pogromach w 1905, wyemigrował razem z matką tudzież siostrą Feigele do Nowego Jorku w Stanach Zjednoczonych, gdzie odnajdował się natychmiast wcześniej jego wapniak, następnie tudzież do Chicago. Środowisko, w którym narastał Hyman Rickover, było nędzne, oną dysponowało choć temperamentu slumsów. W przeciwieństwie do mnogości rówieśników z otoczenia, nowicjusz Rickover onych poprzestał na najniższym rzędzie oświaty, starając się ją podążać. Uczęszczając aż do szkół miernej, popołudniami oraz w weekendy pracował w charakterze herold w przedsiębiorstwie komunikacyjnym Western Union. Wzrost przesłania amerykańskiej marynarki wojskowej po dołączeniu Stanów Zjednoczonych aż do I kampanij powszechnej tudzież pomnożenie politycznych wpływów jego protektora, kongresmena Adolpha J. Sabatha (z zapoczątkowania czeskiego Żyda), rozwarły przedtem Hymanem Rickoverem szansę zajścia do Akademii Marynarki Wojennej (United States Naval Academy). Po ślubie z Ruth D. Masters odmienił credo na episkopalizm (amerykański Kościół anglikański).

Służba wojenna również obywatelska

Rickover wprowadził do akademii marynarki militarnej w czerwcu 1918 roku, po przekazanych z przeszkodą testach przygotowawczych. W celu przemożenia lecz swojej cherlawej podbudowy pouczającej, w trakcie studiów przeznaczał na nauczkę wszelką sekundę, co podziękowanie stronieniu wszystko pozaedukacyjnej działalności, pozwoliło mu usunąć też sekowania, którego przeżyło wielu innych reprezentantów populacyj żydowskiej w Stanach Zjednoczonych. Dzięki założonemu w naukę mozołowi, w roku 1922 kończył uczelnia ze 107. lokatą w swym liczącym 540 osób roczniku.

"S-48" w okresie zaokrętowania na on Hymana Rickovera.

Pierwszą posługę nadmorską Rickover przeszedł na destruktorze "La Vallette" wariantu Clemson, na jakim w owym momencie rok kalendarzowy po wypełnianiu uczelni został najmłodszym oficerem maszynowni w swej eskadrze. W styczniu 1922 roku Rickover dostał racja aż do kadry pancernika "Nevada", dokąd wstępnie służył w dziale solennym w ciągu artylerię okrętu, tudzież następnie pozostawał istotnym oficerem obowiązkowym w środku układy elektryczne placówki. W czerwcu 1925 roku Hyman Rickover przyjął kariera na nota porucznika (lieutenant, junior grade). Po przeoczeniu "Nevady" w 1927 roku, poczęstował studia inżynierskie w akademii marynarki w Annapolis zaś na uniwersytecie Columbia z zakresu mechaniki elektrycznej, które odbył w roku 1929. Po zdobyciu dyplomu Rickover zamierzał wykorzystać z najkrótszej ścieżki do objęcia samodzielnego dowództwa okrętu, jaką dotychczasowo konstytuowała usługa na okrętach podwodnych. Stąd sami, po wniosku o wyznaczenie aż do posług na osobnikach tej elegancyj, dotarł aż do budy podtrzymuje podwodnej w bazie marynarki New London, po odbyciu jakiej przyjął racja na korab S-48 wariantu S. Mimo zabawianych wysiłków i dopełniania urzędowych postulowań na rzecz osaczenia samodzielnego dowództwa okrętu podwodnego, Rickoverowi w życiu niemu udało się zdobyć owego zamiaru. Życie na okręcie podwodnym, w jakim nawet w pobliżu przemieszczaniu się postaci niebezużyteczne było trymowanie okrętu, unaoczniło Rickoverowi na sposób niezmiernie ta stan okrętów podporządkowana istnieje od czasu potęg natury. Rickover przenigdy tegoż nie dopasował się aż do przebywania w otoczeniu załóg okrętu podwodnego – urywkowo zatem, iż był mądrze osamotniony między kadry. Wielką zabawa spowodowała Rickoverowi peregrynacja ostro-naukowa, jaką ukończył S-48, której zadaniem było sprawdzian grawitacji immanentnej operacja logiczna dotyk z przebywającymi w związku z tym zajęciem na pokładzie okrętu dwoma badaczami. W połowie 1933 roku, Hyman Rickover zostawał odwrócony do Filadelfii w Pensylwanii, gdzie jego zadaniem była ochrona próby wyrabianych materiałów. Tam tejże, na skutek uczelnianemu wykształceniu oraz badaniom niewyniesiony ze usług na "Nevadzie" tudzież S-48, opracował korektę rozbioru podręcznika dotyczącego baterii okrętowych. Dzięki osobistym zamiłowaniom, uskutecznił również przekładu na dyskurs angielszczyzna niemieckiego studium broni podwodnej zredagowanego wskroś admirała Hermanna Bauera "Das Unterseeboot". Zamiarem, jaki przyświecał Rickoverowi obok dopełnianiu objaśniania był powiększenie własnej opinii, doskonalenie komityw jęzora niemieckiego natomiast zapewnienie stosowania w Stanach Zjednoczonych z decydujących mniema militarnych dawnego przeciwstawna.

"New Mexico" w 1935 roku

Przez następne dwa laty – od momentu 1935 roku – Rickover wykonywał funkcję zastępcy oficera techniki pokładowej pancernika "New Mexico". W rzeczywistości dyrektor inżynierów pancernika przyjął Rickoverowi na rzeczywiste zawiadywanie szydełkowałem inżynieryjnym okrętu, tudzież Hyman Rickover wywiązał się z owego zadania na tyle apetycznie, iż w immanentnej rywalizacji inżynieryjnej pośród amerykańskimi pancernikami, "New Mexico" (BB-40) wyznaczył się z szóstego na zwierzchnie miejscowość tudzież utrzymał tę sytuację wskroś dwójka lat. Kluczowym czynnikiem do dokonania sukcesu w tej konkurencji było złagodzenie na mocy Rickovera operacja logiczna zależny mu kompleks wykorzystania paliwa. Co szczegółowe, działania oddziału Rickovera sprowadziły wynik onym ledwie polegający na zminimalizowaniu zagospodarowania paliwa na mocy platforma pociągowy okrętu, natomiast i w poprzek układy destylacji wody, opalania również pracy żywości elektrycznej. Rickover nader ostro uczył podatnych sobie członków załóg, powierzając im samymi tyle obligacyj, ile dawni w wystawanie udźwignąć. Trzech początkujących oficerów z kompleksu Rickovera, zdobyło nastawienia admiralskie.

1 lipca 1937 roku, Hyman Rickover trwał awans na wysokość lieutenant commander (pol. komandor podporucznik), po czym zostawał wysłany do Chin, gdzie uściskał swe naczelne tudzież zeszłe komenda okrętu, trałowca "Finch" wariantu Lapwing. Jednostka ta uprzednia w sekundy otoczenia dowództwa dzięki Rickovera w wybitnie nędznym wstanie fachowym i pięknym. Hyman pracując jak jeden mąż z ekipą dążył owe ułożyć na nowo, usuwając rdzę, wymieniając negacja logiczna nadające się aż do użytku porcyj oraz pokrywając okręt posoką przeciwrdzewną. Prace te pyły o tyle rozległe doniosłość, iż był ten trudne dni konfliktu chińsko-japońskiego, w stosunku z czym w owym też porcie schroniło się bez liku statków wielorakich państw, natomiast utrzymanie amerykańskiej frekwencyj kablowało się pokaźną rzeczą z punktu rozróżniania ich warty.

Trałowiec wariantu Lapwing

W październiku 1937 roku, Hyman Rickover przeprowadził krok, kto skłonił na identyczną jego dalszą promocję. W 1916 roku, Kongres wysmażył świadectwo legislacyjny autoryzujący postępowanie engineering duty only – EDO ("tylko do posad inżynieryjnych"), zagwarantowane dla nierozległej gromady oficerów, którzy nigdy onymi posiadali przyjąć osobistego dowództwa okrętu, w zastępstwie tego pracować dysponowali pod odwiązywaniu inżynierskich zasięgów programów, budowy również obsługi okrętów flotyll. Jako iż wyłącznie kilku oficerów marynarki uzyskało na razie taką nominację, wyznaczali oni swojego wariantu śmietankę marynarki – co było jednym z sensów woli Rickovera o administrowaniu na to izm. Rickover był też animowany do tego chodu za pomocą innych inżynierów marynarki, będących u dołu wsadzeniem jego zrobień na "New Mexico", jacy przyrzekali swoje urzędowe podpartymi dla jego kandydatury. Najważniejszym wszelako sensem decyzji Rickovera istniała fascynacja tym rodzajem inżynierii, którą wyniósł z Columbii a ze posługi na "La Vallette", "Nevadzie" operacja logiczna "New Mexico". Wyokrętowany w październiku 1937 roku z "Fincha", Rickover pozostał dublerem oficera pracy w stoczni Cavite Navy Yard na Filipinach, którą pominął w maju 1939 roku, iżby rozpocząć posadę w agendy elektrycznej Biura Okrętów (Bureau of Ships – BuShips) w Waszyngtonie. Był owe pora końca względnego pokoju na światu; prezydent Stanów Zjednoczonych także Kongres zaaprobowali owszem powiększenie leków walutowych na strukturę dziewiczych okrętów kilku klasy – od momentu pancerników, w poprzek lotniskowce do mniejszych jednostek, aż po okręty wspomagające. Sekcja elektryczna BuShips ustępliwa egzystowała w środku obsługę koniunkcja instalację urządzenia elektrycznego istniejących, projektowanych również stawianych istoty. Nadto, BuShips oprowadzało w podobny sposób dochodzenia powyżej opcjami korzystania impulsów elektrycznych, zaś uzyskujący jeszcze większe wpływy Rickover żywo rozbudowywał sekcję elektryczną, tworząc nowiuteńkie podsekcje, w tym rozmagnesowania, rozminowywania, planowania urządzenia tudzież wyposażenia. Rickover był przełożonym agendy elektrycznej w tej chwili odkąd roku, kiedy 7 grudnia 1941 roku cesarska marynarka militarna Japonii przeprowadziła nalotu na podstawę Pearl Harbour. Kierowana za pomocą oną wydział rokowała wielce sprawnie remonty boleśnie zniszczonych w japońskim najazdu pancerników USS "California" (BB-44) i "West Virginia" (BB-48), których układy motoru elektrycznego zostały wyrównane obficie prędzej, nawlekajże przewidywano. Sekcja, którą nakłaniał Rickover, przeważyła m.in. przebiegania nad wpływem eksplozji podwodnych na organizmy elektryczne okrętów. Sam Rickover studiował wszystek protokół o podkopaniach i prywatnie odwiedzał ktokolwiek naruszony w krążki duży statek morski. Dzięki robotom jego agendy znaleziono m.in., iż wpływ podwodnych eksplozji (na przykład min) na szyki elektryczne placówki jest dalece poważniejszy, aniżeli do tej pór wnioskowano. Nowe, potężniejsze miny wtajemniczone z zaczątkiem drugiej wojen ogólnoświatowej, chociażby jeśli nie rozwijały znamiennych zachwiań kadłuba, mogły obudzić katastrofalne następstwa w odcinku nadszarpnięć zaaranżowań suplementarnych koniunkcja organizmów elektrycznych okrętów. Sekcja elektryczna BuShips chwacko się również rozrastała. W 1938 roku w drużyna agendy spływały 23 jednostki, w momencie schyłku nazistowskich Niemiec w maju 1945 roku, składała się z 343 osób cywilnych koniunkcja wojskowych – w tym tak jak "pożyczonych" do sekcji, najwybitniej dobrych młodych inżynierów decydujących handlowych kooperantów biura okrętów. Sekcja ta spokojna się w przyszłości istotą organizacji Naval Reactors Branch of Bureau of Ships.

1 stycznia 1942 roku Rickover pozostał zalecany na rząd komandora porucznika (Commander – CDR), zaś 26 czerwca 1943 roku, otrzymał awans na wysokość komandora (Captain – CAPT). Możliwość trwania awansów na najważniejsze szczeble oficerskie w marynarce wietrzył w usłudze poza ścianami Stanów Zjednoczonych. 20 lipca 1945 roku, zaszedł na Okinawę, gdzie pozyskał najwyższe dowództwo baz industrialnej unoszonej na rzecz zapewnienia zaradźże okrętów biorących porcja w szykowanej szczytowej agresji na Japonię. Niecałe dwie miesiące powolniej, dwie bombie atomowe zakończyły jednak wojnę z Japonią, w kartelu z czym w listopadzie 1945 roku grunt została zakorkowana, oraz Rickover powrócił do USA.

Era obrotności nuklearnej

Już od 1938 roku jankeska marynarka prowadziła pewną produkcje ponad możnością przyrzeczenia motoru atomowego na rzecz okrętów. Po paroksyzmu walki, z momentem zainicjowania prac powyżej niszczycielskim zużyciem siły jądrowej w algorytmie Manhattan, próbowania nad impulsem jądrowym zostawały w wprawie odmówione. W sierpniu 1944 roku, mistrz schematu Manhattan, generał Leslie Groves naznaczył pięcioosobowy komisja w celu przeznaczenia ewentualnych opcyj niedestrukcyjnego używania inwencji atomowej. Przewodniczącym komitetu zostawał długoletni dziekan California Institute of Technology oraz gospodarz doradców naukowych generała Grovesa dr Richard S. Tolman. Innymi fallusami komitetu pozostawało dwu cywilów tudzież dwaj oficerowie marynarki: kadm. Earle W Mills – pomoc pryncypała Bureau of Ships a kpt. Thorwald A. Solberg – i z BuShips. Rok powolniej, po powstrzymaniu wojny, Senat Stanów Zjednoczonych desygnował Specjalną Komisję Energii Atomowej. Wkrótce samemu Sekretarz Marynarki James Forrestal wystosował listy do Sekretarza Wojny Stanów Zjednoczonych, w jakim zakomunikował, iż marynarka wojskowa Stanów Zjednoczonych proponuje ugościć wysiłki zmierzające do wykorzystywania swady atomowej w pędzie okrętów. W reakcyj, sekretarka kampanii jak jeden mąż z będącym jego podwładnym generałem Leslie Grovesem wskazał, iż najważniejszym wybiegiem uwzględnienia do powstania okrętowej siłowni jądrowej istnieje odgrodzenie wskroś marynarkę personelu aż do przeważonych w Oak Ridge National Laboratory pracy ponad reaktorem nuklearnym. W zaczętej polemiki w marynarce ponad wybiegiem jej wkładu w projekcie przewodzonym w Oak Ridge, Bureau of Ships zaproponowało utworzenie szczegółowego mięsa doradczego pod ręką szefie operacji morskich także sekretarzu marynarki. Marynarka obliczyła do Oak Ridge kolegium pięciu oficerów tudzież trzech figur obywatelskich. Ostatecznie wydobył się między nich Hyman Rickover. Zespół ów zaszedł do Oak Ridge w czerwcu 1946 roku, dokąd przy użyciu parę miechów zapoznawał się ze wszelkimi zakresami technologii nuklearnej. W owym czasie koordynatorem spowoduj nuklearnych w Bureau of Ships został komandor Albert G. Mumma, chwytając stosunek, które było zamiarem Rickovera. Rickover niemniej postanawiał spełnić najważniejsze izm w marynarce w charakterze przedsiębiorczości nuklearnej, przygotowując dokumentacje wykonalności pędu atomowego. Starał się w tym zamiaru udźwignąć swą oddelegowaną aż do Oak Ridge grupę marynarki jak całokształt, wykorzystując ją do pomocy tuż przy wypracowaniu swojego protokółu. W tym obiektu obwarował ponadto niewsparciu na rzecz swych propozycji napędu nuklearnego, dr Edwarda Tellera – czołowego fizyka jądrowego jankeskiego programu jądrowego. Ostatecznie, we wrześniu 1947 roku, Hyman Rickover pozostawał ustanowiony osobliwym asystentem pryncypała Bureau of Ships ds. atomowych, zaś zaraz wodzem Naval Reactors Branch of Bureau of Ships

Zdobyte przez admirała wielkie wpływy w środowisku dyplomatycznym, w zasadzie w Kongresie Stanów Zjednoczonych, umożliwiły mu kolosalny porcja w wiedzeniu postępem jankeskiej floty jądrowych okrętów podwodnych. Wyjątkiem w owym zakresie był wzrost naczelnej generacji nuklearnych przewodników pocisków balistycznych SLBM. Pisemną wolą admirała Arleigha Burke, Hyman Rickover zostawał bowiem wybudowany na ustroniu zwierzchniego ruchu owego programu. Admirał był postacią niezwykle kontrowersyjną, z jednej paginy ponieważ nader sumienną, z pozostałej i swe wpływy w marynarce zawdzięczał w znaczącej sile koneksjom życzliwym w Kongresie USA Do jego zasług obstaje m.in. zapoznanie aż do US Navy okrętów myśliwskich typu Los Angeles, sumptem toż zadedykowania przyrządzanego w tym tęż okresie szkicu wielce dzisiejszego na tamto czasy rodzaju CONFORM, jakiego projekt pozostał dzięki admirała Rickovera zakazany. Admirałowi zarzuca się oraz wkroczenie rozgardiaszu do projektu ULMS, zmierzającego do zaprojektowania dziewiczej generacji strategicznych okrętów balistycznych typu Trident, co skrajnie uwzględniło aż do przymusowego wypasienia admirała na emeryturę w styczniu 1982 r.

Podsumowanie

Admirał Hyman George Rickover wybył w pozycja odpoczynku w 1982 roku, po sześćdziesięciu trzech rokach prężnej służby, w tym po nad trzydziestu latkach adresowania programami rozwoju jądrowych systemów pociągowych jankeskiej marynarki. Kierowana przy użyciu Rickovera Naval Reactors doprowadziła do konstrukcji wszelkich reaktorów napędzających jankeskiej marynarki wojskowej, jakie furt realizowały budowane przed nimi zlecenia. W latkach 90. XX w. toż, naczelnik jednego z rosyjskich biur konstrukcyjnych okrętów podwodnych, na analizowanie o podłoża przedniego rozwoju okrętów podwodnych o napędzie jądrowym w Związku Radzieckim odparował: "U nas uprzednia znaczna rywalizacja pośrodku biurami konstrukcyjnymi, tuż przy Was oraz stalinizm" – mając na rozmyśla procedura rozkazywania progresem amerykańskiej armad podwodnej wskroś admirała Rickovera. Wszystkie uplanowane na skroś Naval Reactors reaktory wygrywały jednakże mianowane im konstrukcyjnie parametry fachowe również, w przeciwieństwu aż do okrętów sowieckich, placówkom jankeskim w życiu onego przydarzyła się poważniejsza dysfunkcja reaktora. Tymczasem, nie zważając na że inspirowane za pośrednictwem onym Naval Reactor Branch of Bureau of Ships poważnie licowało samotnie zbytnio motor okrętów, adm. Rickower faktycznie opisał rozszerzenie zagadnień popychanego wskroś siebie działa Bureau of Ships w trakcie przesłuchania przed komisją kongresu po klęsce "Threshera":

Najwyższy mundurowy stary amerykańskiej marynarki, naczelnik operacji nadmorskich admirał Elmo Zumwalt – jaki onej przywierał aż do sympatyków admirała Rickovera – skonstatował w 1976 roku: "... jednej idei nikt nie zdoła o gorsza połowa rozmawiać – iż kiedy bądź sprawił brak". Hyman George Rickover, został pogrzebany z najważniejszymi zaszczytami militarnymi na Cmentarzu Narodowym w Arlington. Jego imieniem wymieniono okręt podwodny typu Los Angeles USS "Hyman G. Rickover" (SSN-709).

Odznaczenia także uhonorowania

  • Submarine Officer Badge
  • Navy Distinguished Service Medal – dwojako
  • Legia Zasługi (Legion of Merit) – podwójnie
  • Navy Commendation Medal – dwoiście
  • Army Commendation Medal
  • Medal Zwycięstwa I Wojny Światowej (World War I Victory Medal)
  • China Service Medal
  • Medal wewnątrz Służbę Obronną Kraju (American Defense Service Medal)
  • Asiatic-Pacific Campaign Medal
  • Medal Zwycięstwa II Wojny Światowej (World War II Victory Medal)
  • Wojskowy Medal Okupacyjny (Army of Occupation Medal)
  • National Defense Service Medal
  • Prezydencki Medal Wolności (Presidential Medal of Freedom) – 1980
  • Order Imperium Brytyjskiego (Wielka Brytania)
  • Złoty Medal Kongresu Stanów Zjednoczonych – dwojako (1958, 1983)
  • George Westinghouse Medal – 1955
  • Newcomen Medal – 1968
  • Enrico Fermi Award – 1964
  • Washington Award – 1970

Adnotacje

Bibliografia

  • Francis Duncan: Rickover and the nuclear navy: the discipline of technology. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1990. ISBN 0-87021-236-2.
  • Norman Friedman, James L. Christley: U.S. Submarines Since 1945: An Illustrated Design History. Naval Institute Press. ISBN 1-55750-260-9.
  • Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K. J. More. Potomac Books, Inc, 2003. ISBN 1-57488-530-8.
  • Memorial Tributes: National Academy of Engineering, Volume 3 (1989) : Hyman George Rickover (ang.). National Academy of Engineering (NAE) The National Academies Press. [admitancja 2010-05-06]. ss. 290-297.

Dodaj komentarz